با توجه به حساسيت تدريس در خارج از کشور و اوضاع خاص فرزندان کارکنان و يا ايرانيان مقيم خارج از کشور خواهشمند است معلمين محترم را قبل از اعزام توجيه فرمايند تا در بدو ورود به دنياي جدي دچار دوگانگي فرهنگي نگشته و هم و غم خود را بر روي مسائل آموزشي فرزندانمان بگذارند. بنده با تحربه سه ماموريت در خارج از کشور هنوز شاهد مشکلات مشابه در کشورهاي متفاوت هستم و اين را چيزي نميدانم جز انتخاب ناصحيح معلمين که اکثريت قريب به اتفاق انها از معلمين شهرستاني و داراي وضعيت مالي بد مي باشند که هنگام ورود به کشور محل ماموريت به تنها چيزي که فکر نميکنند آينده اين فرزندان است . البته منهاي تعداد معدودي که با وجدانشان کارميکنند بقيه تا به اين مرحله که بنده شاهد بوده ام چيزي جز دردسر سازي و ايجاد تنش در بين خانواده هاي داانش آموزان نداشته اند. در ضمن لازم است معلمين اعزامي توجيه گردند که با توجه به تفاوت حقوق دريافتي ايشان و تبعي ايشان و همچنين ويژه بودن شرايط فرزندانمان بايد با وجدان با اين شاگردان کار کنند نه با تيتر و عنوان پدرانشان .

خبر بسيار مسرت بخشي است چون زمينه رشد وتعالي را براي ما فرهنگيان فراهم ميکند.